W nowej normie ISO 2692:2006 zdefiniowano wymaganie maksimum materiału, wymaganie minimum materiału oraz wymaganie wzajemności. Umiejętne zastosowanie tych wymagań pozwala jednoznacznie opisać określone przez konstruktora właściwości funkcjonalne elementów wymiarowalnych przy możliwie największych tolerancjach, co zapewnia znaczne korzyści ekonomiczne. W najnowszym wydaniu normy ISO 2692 pokazano jedynie powierzchniową interpretację tolerancji z modyfikatorami, natomiast te same tolerancje zastosowane bez modyfikatorów – zgodnie z normą ISO 1101:2004 – mają interpretację osiową; obie interpretacje były opisane w poprzedniej edycji ISO 2692. Różnica w interpretacji przy ocenie wyrobu za pomocą współrzędnościowych maszyn pomiarowych i sprawdzianów materialnych może być istotna.